البرز همچنان در دور تسلسلِ آزمون‌وخطای استانداران غیربومی

یک استاندار شایسته زمانی می‌تواند در قلمرو مأموریتی خود موفق عمل کند و رضایت شهروندان را برآورده سازد که بومی همان استان باشد. با توجه به این‌که استاندار در جهت شکوفا کردن ظرفیت‌های بومی یک استان نقش مؤثری دارد، لذا در این مسیر نیازمند شناخت و درک درست از پتانسیل‌های بالقوه و بالفعل استان است. متأسفانه تاکنون برای البرز در سطح مدیران ارشد استانی این تسلسل انتخاب مدیران غیربومی است که روی می‌دهد.

 

به گزارش شرق24 و به نقل از البرزبان، رسانه‌ها به‌عنوان  یکی از ابزارهای نوین دموکراسی در دوران مدرن و پست‌مدرن نقش بسیار بسزایی در گسترش فضا و توسعهٔ سیاسی، فرهنگی و اجتماعی جوامع دارند در میان وظایف ذاتی رسانه‌ها از منظر افکار عمومی رسانه‌ها چشم سوم مردم با جریان آزاد اطلاعات و مسئولان هستند و این موضوع از منظر سیاسی و اجتماعی حائز اهمیت است.

پایگاه تحلیلی خبری البرزبان نیز به‌عنوان رسانهٔ مطالبه گر و حلقهٔ ارتباطی بین مردم البرز و مسئولان این استان بر خود می‌داند خواسته‌های مردم را به مسئولان منعکس کند. درواقع در مقام مطالبه گری جهت‌بخشی از تحقق حقوق شهروندی در نظام مردم‌سالاری مبادرت می‌ورزد.

در جلسهٔ روز چهارشنبه پیش، هیئت دولت استانداران هفت استان ازجمله البرز از هیئت دولت رأی اعتماد گرفتند. ذکر چند نکته در خصوص این انتخاب و انتصاب ضروری است.

محمدعلی نجفی که چند روز پیش با تصویب هیئت‌وزیران به‌جای حمید طهایی به استانداری البرز منصوب شد متولد استان گیلان و پیش‌ازاین هم استاندار همین استان بوده است که اخیراً سکان‌دار استانداری استان استراتژیک البرز به وی محول شده است. تغییر مدیریت سیاسی و انتخاب آنان در این سطح بر اساس ملاک‌ها و شاخص‌های خاصی صورت می‌گیرد لذا ممکن است در این مقیاس از یک مدیر (استاندار، فرماندار، بخشدار و…) ویژگی‌های خاصی هم ازنظر شخصی و هم عمومی در نظر گرفته شود تا بتوان عنوان یک انتخاب شایسته (استاندار شایسته) بر آن نهاد. گذشته از لزوم وجود برخی ویژگی‌ها و توانایی‌های فردی برای این نوع از مدیریت اعم از شجاعت، هوش و ذکات، دین‌داری و تدین، انقلابی بودن، مدبر و اهل تعامل با مردم و دیگر مسئولان و انتقادپذیر بودن.

 شایسته بودن (به لحاظ تخصص، علم، تجربه و اثرگذاری) یک استاندار در درجهٔ بعدی ملاکی برای این مأموریت است. متأسفانه بیش از ۵ سال از حاکمیت جریان سیاسی اعتدالی_اصلاحات دولت می‌گذرد علی‌رغم تمام شعارهای زیبایی ک در خصوص لزوم شایسته‌سالاری در گزینش مسئولان و کارگزاران دولتی و عزل و نصب‌ها از سوی مسئولان (دولت یازدهم و دوازدهم) شنیده می‌شود ازنظر نخبگان و هم مردم آن‌گونه که انتظار می‌رفت شایسته‌سالاری صورت نگرفته است و بعضاً نگاه‌های قومی، ژن خوب و رانت فامیلی و جریانات سیاسی بر نوع رویکرد انتصاب مدیران رجحان دارد.

در جابه‌جایی و تغییر صورت گرفته (استاندار البرز) قدر مسلم وجود کاستی‌هایی در مدیر و استاندار پیشین بوده است که نتوانسته اعتماد، خواسته و مطالبات به‌حق مردم را برآورده سازد طبیعی است گزینش مدیران با شاخص گرایش و جهت‌گیری تفکر سیاسی همسو با دولت پیوسته درگیر رقابت‌ها و فشارهای سیاسی و عمل کردن به رضایت دولت خواهد بود تا مردم.

از طرف دیگر  یک استاندار زمانی می‌تواند در قلمرو مأموریتی خود موفق عمل کند و رضایت شهروندان را برآورده سازد که بومی همان استان باشد با توجه به این‌که استاندار در جهت شکوفا کردن ظرفیت‌های بومی یک استان نقش مؤثری دارد لذا در این مسیر نیازمند شناخت و درک درست از پتانسیل‌های بالقوه و بالفعل استان است. متأسفانه تاکنون برای البرز در سطح مدیران ارشد استانی این تسلسل انتخاب مدیران غیربومی است که روی می‌دهد همچنان که استاندار پیشین (طهایی) هم غیربومی بود (کسی که عملکرد سه سال اندی مأموریتش برای استان تقریباً هیچ بود) این جزو ضعف‌های مدیریتی و انتقادی است ک بر انتصاب استاندار (به‌عنوان مقام عالی اجرایی استان) وارد است.

غافل ماندن از ظرفیت بالای مدیران متخصص استان که کم هم نیستند مصداق بارز سرکوب نخبگان و افراد متخصص و شایستهٔ استان و فاصله گرفتن از شایسته‌سالاری است که نتیجه‌اش هم بسامد بالای اشتباهات گذشته، هدر رفتن سرمایه و انرژی و افزایش هزینه‌ها در استان است. آیا بازهم باید آزمون‌وخطا کرد؟

 نکتهٔ دوم این است که استان البرز امروز به‌شدت با مشکلات جدی در حوزه‌های مختلف روبروست. نارسایی‌ها و کاستی‌هایی که از یک مدیر به دیر دیگر به ارث می‌رسد. و یکی پس از دیگری در آزمون‌وخطا به سر می‌برند حتی برای خود مدیران ارشد و عالی اجرایی هنوز کرج جزئی از تهران است. و این نگاه موجب شد به پایتخت چشم دوخته شود. البرز امروز با آلودگی هوا، ترافیک درراه‌های مواصلاتی درون و برون‌شهری، محرومیت از شبکهٔ حمل‌ونقل پایدار و مدرن (قطار شهری)، نبود هویت شهری و مشکلات امنیتی ناشی از حاشیه‌نشینی، بیکاری بیش از ۲۰ درصد  علی‌رغم پتانسیل‌های بالا در حوزه صنعت، معدن، تجارت  و کشاورزی و حتی منابع انسانی و گردشگری و مشکلات ناشی از آب با استان‌های هم‌جوار روبروست این نقد وارد است که زمانی که مدیران غیربومی برای استان انتخاب می‌شوند که چشم به تصمیمات پایتخت دوخته‌اند تقریباً نیمی از زمان مأموریت خود را به شناخت وضع موجود اختصاص می‌دهند و زمان باقی‌مانده تا دولت بعدی هم فرصت کافی برای اجرای برنامه هاو طرح‌های عمرانی نیست.

انتهای پیام/

 

 

نظرات

ارسال نظر