خطر تحریف در کمین است

ماه محرم سال گذشته به سومین روز خود رسیده بود که یکی از اساتید اصلاح‌طلب حوزه و دانشگاه در دانشکده ادبیات دانشگاه علامه طباطبایی با گره زدن مذاکرات ایران و آمریکا بر سر برجام با واقعه عاشورا و صحبت امام حسین (ع) با عمر بن سعد مطالبی را عنوان کرد که با واکنش بسیاری از فعالان دانشگاهی و فرهنگی مواجه شد؛ مطالبی خلاف واقع که بیشتر توجیهی برای شرایط سیاسی آن روز کشور بود.

 

به گزارش شرق 24 و به نقل از خبرنامه دانشجویان ایران؛ سروش محلاتی در آن مراسم با تحریف واقعه عاشورا و بیان این مسئله که امام حسین (ع) با عمر بن سعد مذاکره کرد؛ "چراکه به دنبال پیدا کردن راه‌حلی برای توافق بین طرفین و جلوگیری از جنگ بود، اظهار کرد: بعد از صحبت‌های رئیس‌جمهور در 30 مهرماه 93 در زنجان غوغایی پیش آمد که اصلاً مذاکره غلط است و حضرت، عمر سعد را برای توبیخ فراخوانده است و همین مسئله باعث شد تا برخی تشکل‌ها اطلاعیه بدهند که مراقب باشید که امام را مصادره کرده‌اند. متأسفانه در فضایی پیش می‌رویم که در برخی مسائل که علما باید تکلیف مسائل و بحث‌ها را روشن کنند، هزینه‌بر می‌شود و این کار را دشوار می‌کند و زیبنده نظام ما نیست."

 محلاتی در آن سخنرانی نه‌تنها به‌صراحت واقعه تاریخی مهمی مانند واقعه عاشورا را تحریف کرد، بلکه می‌خواست از این طریق فضای سیاسی و اجتماعی آن روزهای کشور را توجیه کرده و دانشجویان و دانشگاهیان را با اهداف دولتمردان برای مذاکره با آمریکا بر سر مسائل هسته‌ای همراه کند؛ ولی صحبت‌های محلاتی به‌قدری ناشیانه مطرح‌شده بود که در همان روزهای اولیه با واکنش‌های افراد مختلف و تشکل‌های دانشجویی روبه‌رو شد.

واکنش تشکل‌های دانشجویی

در همان روزهای ابتدایی تعدادی از تشکل‌های دانشجویی نسبت به صحبت‌های محلاتی با صدور بیانیه‌ای واکنش نشان دادند. در بخشی از این بیانیه که توسط چند دفتر انجمن اسلامی منتشرشده بود، آمده است: «این روزها به نظر می‌رسد عده‌ای به‌جای اینکه افکار، اندیشه‌ها و اعمال خود را با سیرهٔ سیدالشهدا بسنجند ترجیح می‌دهند امام حسین (ع) و عاشورا را متناسب با امیال، افکار و اندیشه‌های خود تفسیر کنند و نه‌تنها حاضر نیستند ضعف فکری و عملی خود را با تکیه‌بر مفاهیم اساسی قیام عاشورا رفع کنند، بلکه از اینکه امام حسین (ع) و قیامش را درست در نقطه مقابل واقعیت معرفی کنند، ترسی ندارند.

 خجالت‌زده‌ایم که درست در ایام سوگواری سرور و سالار شهیدان این‌گونه عده‌ای بی‌بهره از مفاهیم و واقعیت‌های تاریخی و دینی با اعتمادبه‌نفس کامل واقعیت‌ها را دگرگون می‌کنند. عجیب‌تر اینکه در این روزهای عبرت که منادیان مذاکره با شیطان پاسخی برای ناکارآمدی دستاوردهایشان ندارند، چگونه می‌توان سیدالشهدا و قیامش را به سود این اندیشه شکست‌خورده و درست در نقطه مقابل واقعیت، مصادره به مطلوب کرد و از کربلا درس مذاکره گرفت؟

 به تمام کسانی که تریبونی برای اظهارنظر در اختیاردارند و خصوصاً آنان که اخیراً مبارزه تاریخی سیدالشهدا با ظلم را تلاش برای مذاکره نامیده‌اند، توصیه می‌کنیم که در حوزه دانش و اطلاعات خود اظهارنظر کنند؛ چراکه معتقدیم چنین اظهارنظری از بی‌اطلاعی کامل از مفهوم مذاکره به معنای امروزی آن و نیز واقعیت‌های قیام عاشورا ناشی شده است.

 مورخین چه گفتند؟

قنبری: امام حسین هیچ‌وقت قصد مذاکره یا ملاقات یزید را نداشت
حشمت‌الله قنبری، مورخ متخصص تاریخ شیعه درباره واکنش به صحبت‌های سروش محلاتی گفت:  ببینید! رسول خدا و ائمه حق اهل مذاکره بودند و با سخت‌ترین دشمنان خود نیز مذاکره داشتند و هیچ شخصیت عاقل و حکیمی با نفس مذاکره مخالفت نمی‌کند.

قنبری با اشاره به صحبت امام با عمر بن سعد گفت: امام عمر بن سعد را برای اتمام‌حجت با وی احضار کردند و به او گفتند وای بر توای پسر سعد! آیا از خدایی که بازگشت تو به‌سوی اوست، نمی‌ترسی؟ آیا با من وارد جنگ می‌شوی درحالی‌که می‌دانی من زاده چه کسی هستم. این جماعت را رها کن که اگر با ما باشی به خدا نزدیک شده‌ای و خود ابن سعد هم انگیزه امام را می‌شناخت و عبارت‌های ایشان را درک می‌کرد ولی بین دنیا و قیامت گرفتارشده بود.

وی ادامه داد: بن سمعان می‌گوید: من در طول مسیر مکه تا کربلا تا آن زمانی که حسین بن علی کشته شد، با او بودم و حتی برای یک‌لحظه از او جدا نشدم. هیچ کلمه و خطبه‌ای نگفت و نخواند مگر اینکه من آن‌ها را شنیدم. به خدا سوگند، برخلاف آنچه عده‌ای می‌گویند در هیچ مرحله‌ای آن حضرت درخواست حضور در شام و ملاقات و مذاکره یا بیعت با یزید را نداشت. خواسته آن حضرت این بود یا اجازه بدهند به محلی که ازآنجا آمده برگردد یا بگذارند در سرزمین وسیع الهی بگردد و منتظر بماند تا ببیند کار مردم به کجا خاتمه پیدا می‌کند.

رجبی دوانی: امام حسین اگر بنای صلح داشتْ در مدینه این کار را می‌کرد
محمدحسین رجبی دوانی پژوهشگر و کارشناس تاریخ اسلام دیگر مورخی بود که نسبت به این اظهارات واکنش نشان داد. رجبی بابیان اینکه صلح بنا به شرایط و مصالحی در اسلام جایز تشخیص داده‌شده، گفت: اگر بنای امام بر این بود که صلح کند در مدینه این کار را می‌کرد، قطعاً  اگر کسی به تاریخ وقوف داشته باشد متوجه می‌شود که این مذاکره به معنای جلوگیری از بروز جنگ نبود بلکه امام باحالت پرخاش و تعجب به عمربن‌سعد می‌گوید: وای بر توای عمر! می‌دانی چه‌کار می‌کنی؟ این لشکر انبوه را رها کن و به من بپیوند. یعنی امام حسین (ع) در مقام هدایتگری و نجات درآمده است و به عمربن‌سعد پیشنهاد می‌دهد جبهه باطل را رها کن و به من بپیوند و منظور امام این است که باهم در برابر یزید بایستیم.

کاشانی: اهل سنت هم این حرف را قبول ندارند

حجت‌الاسلام حامد کاشانی نیز از دیگر اشخاصی دانشگاهی بود که به این صحبت‌ها واکنش نشان داد. او بابیان اینکه عده‌ای برای شکستن چهره امام حسین (ع) تلاش جدی کرده‌اند، گفت: یک شیخ شیعه هم برای قرض دنیایی همان حرف ابن تیمیه و ابن کثیر را به یک رتوشی زده است، زمانی که قیام سیدالشهدا را غیرشرعی تلقی کردند؛ دیگر نیازی نیست بیاییم بگویم چرا تخریب می‌کنند؛ مشخص است، برای این است که مردم سراغ امام حسین (ع) نروند.

حجت‌الاسلام کاشانی اظهار کرد: خدا رو شاهد می‌گیریم که اهل سنت نیز ‌چنین حرفی را قبول ندارند؛ یکی از علمای اهل سنت می‌گوید، ما اهل سنت خروش امام حسین (ع) را تحسین می‌کند. یا یکی دیگر می‌گوید، لعنت بر یزید و حق با حسین (ع) بود.

قطعاً واکنش‌های پی‌درپی به صحبت‌های سروش محلاتی نشان‌دهنده بی‌پایه و اساس بودن سخنرانی وی در دانشکده ادبیات دانشگاه علامه طباطبایی است  و همین یک نمونه کافی است تا نیاز هوشیاری مسئولین و تشکل‌های دانشجویی برای حضور افراد در دانشگاه‌ها بار دیگر مدنظر قرار بگیرد.

انتهای پیام/

 

نظرات

ارسال نظر