وزیران پیشنهادی در آزمون رای اعتماد مجلس

وزیران پیشنهادی در آزمون رای اعتماد مجلس

صرفنظر از اینکه در روزهای آینده کدام وزیر پیشنهادی با رای اعتماد مجلس روبرو خواهند شد، انتخاب وزیران کابینه باید با دقت و وسواس خاص خود صورت گیرد تا مناسب ترین و شایسته ترین افراد برای تصدی وزارتخانه ها تعیین شود.
کابینه دولت از مهمترین ارکان یک کشور محسوب می شود زیرا تمام فعالیت ها و برنامه های جامعه در هیات دولت، شکل اجرایی و عملی به خود می گیرد و در واقع مهمترین تصمیمات اجرایی و سیاسی، فرهنگی و اجتماعی جامعه در این مکان اتخاذ می شود.
از همین رو انتخاب اعضای کابینه از مسایل مهم جامعه است و رئیس جمهوری به عنوان منتخب مردم برای تحقق خواسته های اکثریت جامعه، تمام جوانب را در تعیین اعضای کابینه در نظر خواهد گرفت.
با نگاهی به وزیران پیشنهادی دولت دوازدهم این طور به نظر می رسد که رئیس جمهوری در انتخاب همکاران خود تلاش کرده تا بتواند به شعارهایی که در دوره انتخاباتی سرداده با کمک اعضای یادشده جامه عمل بپوشاند.
به نظر می رسد روحانی در تعیین همکاران خود هم به تعهد، تجربه و تخصص وزیر پیشنهادی و هم به جوانگرایی در کابینه توجه نشان داده است. هر چند ممکن است جوانگرایی در تعیین وزیران پیشنهادی دولت دوازدهم از نظر برخی از افراد جای پرسش باقی بگذارد اما برآیند وزیران پیشنهادی نشان می دهد که رئیس جمهوری در انتخاب همکاران جدید خود در صدد است با این ترکیب به شعارهای دوران تبلیغاتی خود عمل کند.
از زمان اعلام اسامی وزیران پیشنهادی تا آغاز جلسات رای اعتماد، فرصت یک هفته ای برای شناخت نمایندگان از وزیران پیشنهادی فراهم آمد تا آنان فارغ از هر گونه پیشداوری به شناخت از افراد یاد شده بپردازند.
جلسات رای اعتماد و سخنان مخالف و موافق و همچنین اظهارات وزیران پیشنهادی در مجلس نیز می تواند در شناسایی وزیران پیشنهادی به نمایندگان کمک فراوانی کند تا آنان با اطلاعات لازم به وزیر پیشنهادی مورد نظر رای اعتماد دهند.
برای رای به وزیران پیشنهادی باید ابتدا به این مساله پاسخ دهیم که در زمان حاضر کشور با چه مشکلات و معضلاتی روبرو است تا افراد توانمند و کارآمد برای رفع این مسایل بکارگیری شود.
توجه به برنامه های وزیران پیشنهادی و همچنین سوابق گذشته آنان از جمله راه های شناسایی افراد کارآمد و توانمند است که نمایندگان باید بدون در نظرگرفتن گرایش های سیاسی و جناحی در این زمینه تصمیم بگیرند.
اصولا کابینه دولت یک مجموعه به هم پیوسته است و کارآمدی و ناکارآمدی هر وزارتخانه ای می تواند بر سایر وزارتخانه ها اثر بگذارد. برای مثال وقتی مساله مهم جامعه را تولید و اشتغال می دانیم، نمی توانیم فقط وزارتخانه های اقتصادی را در این زمینه دخیل بدانیم زیرا اگر نیروهای خوب و مفید و متخصص در دانشگاه ها و مدارس تربیت نشوند هر گونه فعالیت اقتصادی به سرانجام مطلوب نخواهد رسید.
ارتباط صنعت با دانشگاه و مراکز آموزشی مساله ای است که باید در انتخاب وزیران به آن توجه کرد زیرا وقتی بین این دو نهاد از نظر فکر و عمل تفاوت و افتراق وجود داشته باشد برآیند کارها مطلوب نخواهد شد.
در زمان حاضر کشور علاوه بر تولید و اشتغال با مساله آسیب های اجتماعی نیز روبرو است که هماهنگی همه وزارتخانه ها و دستگاه ها در این زمینه از ضرورت های رفع این مشکل خواهد بود.
بیکاری، اعتیاد، حاشیه نشینی، فقر و طلاق از جمله آسیب های اجتماعی است که نیازمند عزم یک مجموعه مثل هیات وزیران است که در این زمینه اقدام های عملی انجام دهند.
برای مثال وقتی از آسیب های اجتماعی صحبت می کنیم نمی توانیم مراکز آموزشی مثل دانشگاه ها و مدارس را از وزارتخانه های متولی جدا بدانیم. برای اشتغال فقط وزارت تعاون، رفاه و کار مسئول نیست زیرا باید برای رفع این مشکل به سرمنشای ایجاد آن نیز توجه کنیم.
وقتی آموزش های مدارس و دانشگاه ها کار آفرین باشد و همچنین ارائه تسهیلات و امکانات در جامعه مهیا شود در این صورت ایجاد اشتغال و کار در جامعه آسان تر حاصل می شود. بنابر این در انتخاب اعضای کابینه این مسایل باید مورد توجه قرار گیرد تا بخشی از مسایل جامعه برطرف شود هر چند برای اصلاح فرآیند آموزش کشور، به تصمیمات و عمل فراتر از هیات دولت، مثل شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای عالی آموزش و پرورش نیازمندیم تا فکری برای محتوای کتاب های درسی برای تربیت افراد کارآفرین در مراکز آموزشی شود.
با این حال در رای اعتماد به وزیران پیشنهادی علاوه بر کارآمدی، تخصص، تجربه، پاک دستی؛ باید مسئولیت پذیری و پاسخگویی و مدیر بودن فرد نیز مورد توجه قرار گیرد.
بی گمان استمرار دولت اعتدال به عملکرد دولت دوازدهم وابسته است زیرا وقتی مردم عملکرد خوبی از این دولت نبینند به طور کلی در دوره های بعدی انتخابات از ریاست جمهوری تا مجلس و شوراها و خبرگان به نامزدهای این جناح رای نخواهند داد چنانچه در دوره های گذشته چنین شد.
عملکرد مثبت یک دولت تا حد زیادی به انتخاب وزیران کارآمد، توانمند، متخصص و متعهد وابسته است و در این زمینه باید وزیران پیشنهادی در راستای شعارهای انتخاباتی رئیس جمهوری منتخب انتخاب شوند.
با این استدلال، این نتیجه حاصل می شود که عملکرد امروز دولت منتخب، چهار سال دیگر بروز خواهد کرد و این مساله را در انتخابات 29 اردیبهشت 96 همگان شاهد بوده ایم. 24 میلیون رای به حسن روحانی نشان داد که اکثریت مردم نه تنها از او خسته نشده اند بلکه بازهم مشتاقند که او همین روند را ادامه دهد.
برای استمرار این حرکت، دولت دوازدهم وظیفه سنگینی به عهده دارد. رای دهندگان به رئیس جمهوری منتخب انتظار دارند که به وعده ها عمل شود و خواست های آنان نیز محقق شود.
در چینش وزیران باید ابتدا ببنیم که اکثریت در انتخابات ریاست جمهوری، مجلس، شورای شهر و خبرگان رهبری بیشتر به چه اندیشه و فکری اقبال نشان داده اند و سپس افراد کابینه را انتخاب کنیم.
واقعیت این است که در این انتخابات، مردم به اعتدال و اصلاحات رای داده اند یعنی خروج کشور از مدار اعتدال با پاسخ منفی آنان روبرو شده و از طرف دیگر خواهان برخی اصلاحات در جامعه هستند.
اجتمام**1569
نویسنده: علی حبیبی**انتشار:علی خورسندی

نظرات

ارسال نظر